[Prelude]แปะบทนำ

posted on 08 Jun 2012 00:12 by china-cha in Art directory Fiction, Cartoon, Lifestyle
 
 
 
 
 
 
 
 
...ไม่หรอก สิ่งที่ผมอยากจะบอกคือ ถึงบอก มันก็มีค่าเท่ากัน
 
ค่าของมันเท่าเดิมมานานแล้ว ถึงผมหายไปจากบ้าน แต่ในทุกๆ วันของพ่อจะยังคงเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
 
พ่อเองก็คงจะสนุกกับตัวอักษรแปลกๆ บนหม้อเก่าๆ
 
หรือตุ๊กตารูปร่างแปลกๆ ที่มีแต่ดินฝุ่นจับเหมือนเดิม
 
ส่วนแม่ก็คงจะยุ่งอยู่กับโรงเรือนและที่โรงพยาบาล
 
 
แต่ยังไงก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะ  ถ้าผมไม่อยู่แล้ว ทุกคนอาจจะมีเวลากับงานเยอะขึ้นก็ได้
 
 
------------------------------------------
 
 
"ของที่เตรียมเสร็จหรือยัง?" 
 
 
เสร็จแล้วครับ
 
 
"ของซื้อมาครบแล้วใช่ไหม?"
 
 
ครบเป็นบางอย่างครับ
 
 
"แล้ว ...สิ่งที่แม่ให้ไป อย่าทำหายนะ ถึงมันจะดูไม่มีค่าอะไร แต่ขอให้รักษาให้ดี เมื่อถึงเวลา ลูกจะต้องใช้มัน"
 
 
ครับ ผมจะเก็บรักษาเป็นอย่างดี
 
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
 
ผมลากกระเป๋าใบใหญ่ออกจากบ้าน เดินออกมาได้ไกลแล้ว
 
แม่ยังคงโบกมือให้จนลิบตา
 
 
ทุกอย่างที่บ้านเองก็จะคงเหมือนเดิม
 
ที่ต่างไปจากเดิมก็
 
ไม่มีผมอยู่ที่บ้าน
 
ผมไม่ได้กลับมาทานข้าวเย็นที่บ้าน
 
ผมไม่ได้นอนคนเดียวที่บ้าน แต่นอนคนเดียวในที่ๆ ไม่รู้จัก
 
ผมไม่ได้ไปเรียนเพนดูลัมที่บ้านป้ามาธ่าแล้ว เพราะเธอบอกว่าผมเรียนรู้พอแล้ว
 
ที่เหลือให้ไปหาจากโลกภายนอกเอาเอง
 
ผมไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ป้าพูดหรอก ทำได้แค่พยักหน้าตอบออกไป
 
 
 
บางทีผมอาจจะมีความสุขมากขึ้นกว่าเดิมก็ได้นะ
 
ว่าแต่ผมเคยมีความสุขครั้งล่าสุดเมื่อไหร่กันนะ? 
 
 
ผมเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน
 
 
 
ตอนนี้ผมต้องขึ้นรถไฟแล้ว แล้วรถไฟก็กำลังจะออกขบวนแล้ว
 
กระเป๋ากับของที่มีก็เยอะมากเลย คงต้องใช้เวลาเอาขึ้นไปบนรถไฟนิดหน่อย
 
แล้วผมก็ไม่รู้ว่าที่ๆ จะไปใช้เวลาเป็นอาทิตย์ไหม เพราะเห็นเด็กหลายคนลากกระเป๋า
 
ใหญ่ๆ เหมือนกันเยอะแยะเลย
 
 
ขอเขียนแค่นี้ก่อนนะ ไว้ถ้าผมมีเรื่องสนุกๆ คงจะได้เขียนใหม่นะ
 
 
 
//สวัสดีนะ ไดอารี่เพื่อนรัก
 
 
 
-----------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
Prelude หรือบทนำนี้เป็นบทนำของตัวละครไชน่าชาที่เขียนขึ้นมาเล่นๆ หลังเลิกงาน
 
เป็นไดอารี่ของเขาในวัยเด็กเมื่อ 8 ปีก่อน  ที่แฝงอารมณ์เหงาไว้ ถึงจะดูมีความคิดและความอดทนเหมือนผู้ใหญ่
 
แต่เด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก ก็มีเอาแต่ใจบ้างตามประสาแหละ
 
ตอนเขียนเองยังแอบให้กำลังใจเองเลย (สู้เขาลูก ๆ >_
 
อาจจะดูดราม่าไปนิด เพราะอิทธิพลหนังสือสำหรับเยาวชนที่อ่านก็เป็นได้
 
ดราม่าม๊าก 
 
อ้อ ลืม อันนี้เป็น prelude ของตัวละคร eh ที่วาดเอาไว้บ้าง แต่ยังไม่เคยลงทะเบียนหรือส่งใบสมัครเลย
 
เพราะลืมส่งทุกที  อยากเล่นเหมือนกันนะ แต่ไม่รู้จะทำได้ครบหรือเปล่า ถ้าลงสนุกๆ คงไม่เป็นไรเนาะ
 
 
 
*นอกเรื่อง 
 
เคยอ่านเรื่องที่ได้รับการคัดเลือกจากยูนิเซฟบางเรื่องนี่สะเทือนใจจริงๆ นะ 
 
เช่นเรื่องเด็กในตู้ (ใช่หรือเปล่านะ)  ที่โดนขังในตู้เสื้อผ้า ทั้งขับถ่ายและทานอาหารในที่เดียวกัน
 
ได้ยินว่าเรื่องนี้มาจากประสบการณ์จริงด้วย ตอนนี้เล่มนี้หายไปเพราะถูกยืม (เสียใจมาก) ไว้ซื้อมาเก็บไว้อ่าน
 
อีกดีกว่า
 
 
ปล. อย่าใส่ใจรูปบ้านนะ นึกไม่ออกว่าจะวาดยังไง 55 

Comment

Comment:

Tweet