เมื่อสักประมาณ 3 วันก่อน ไชน่าชาได้รับลิงค์เกมส์นี้มาจากเพื่อนคนหนึ่งที่รู้จักกันในเวปแจกเกมส์
เค้าเล่าให้ฟังว่าไชน่าชาไม่น่าจะพลาดเกมส์นี้นะ ในฐานะพวกบ้าโอโตเมะ หรือเกมส์จีบหนุ่มทั้งหลาย
แต่เอาจริงๆ เกมส์นี้เล่นได้ทุกลัทธินะเออ ตั้งแต่สาววาย ผู้คลั่งโลลิ เสพย์โมเอะ
อีกอย่างก็เป็นคนที่ชอบเกมส์บ้านผีสิงปริศนาอยู่นิดๆ
อย่างเดอะเฮ้าส์ ก็เล่นมาแล้วภาค 1 แต่ภาค 2 ขอบอกว่า ไม่แตะ เพราะมันโหดมากกก
ประมาณว่าถ้าได้กรี๊ดนี่ยิ่งกว่าหนังโรง
เกมส์นี้มองทีแรกต้องบอกเลยว่าทำไมภาพเกมส์แฟลชม๊าก ทำให้กลับไปนึกถึงสมัยที่เล่น
โปเกมอนในเครื่องเกมส์บอยส์อีกครั้งเลยแหละ
แต่หลังจากที่ได้สัมผัสจากรีวิวในยูทูปรวมทั้งสรุปจบทั้งหมด ต้องบอกเลยว่า
เนื้อหากินขาดมากๆ ไม่น่าเชื่อว่าเป็นเกมส์ที่มีเสน่ห์ไม่แพ้เกมส์ภาพสวยๆ เล่นมาทั้งหมดจริงๆ
แล้วที่สำคัญสุดๆ
ไชน่าชากรี๊ดตกใจเกมส์นี้หลายรอบมากกก ทั้งที่รู้ว่าอิจุดนี้มันจะทำให้ตกใจก็ยังวี๊ดว้ายอยู่นั่นแหละ
รายละเอียดทุกอย่างทำออกมาดีและชวนติดตามราวกับได้อ่านหนังสือนิยายเล่มหนึ่ง หรือเล่นโอโตเมะเกมส์โปรดเลยทีเดียว
ภาษาอังกฤษที่ใช้ก็ไม่ยากจนเกินไป พอจะทำให้เดาทางออกได้บ้าง ปริศนาทำออกมาได้กลางๆ
ไม่ยากแล้วก็ไม่ง่ายจนเกิน ส่วนจิตรกรรมต่างๆ มีชื่อภาพบรรยายได้ลงตัวมาก
เช่นรูปปั้นกุหลาบแดง ชื่อผลงานคือ การรวมเข้ากันของจิตวิญญาณ คือเป็นตัวแทนของพลังงานชีวิต
ระหว่างที่เราอยู่ในโลกแห่งศิลปะสยองขวัญนั่นเอง
ส่วนชื่อภาพที่เอาไว้เป็นประตูมิติเข้าออกก็คือช่อ "โลกที่ไร้ซึ่งความเป็นจริง" เป็นความหมายแฝงที่น่าสะพรึงเสียนี่กระไร
หลังจากที่ดูเนื้อหารวมๆ จบแล้วอินตามมากๆ เป็นบางครั้งที่รู้สึกเศร้า รู้สึกผูกพันธ์กับตัวละครมากๆ ราวกับติดตามเนื้อหามานาน
แล้วก็อยากให้กำลังใจให้ทุกอย่างมันผ่านไปด้วยดี
ไชน่าชาขอยกตัวอย่างอารมณ์ที่ตามมาละกันเนาะ
* มีสปอยล์ ข้ามได้ข้ามเลย
1. ถ้าพระเอกไม่ได้ถูกพาไปด้วยและถูกทิ้งไว้อย่างนั้น ไชน่าชารู้สึกเศร้ามากก (ด้วยความเป็นแม่ยกพระเอกหล่อ)
และคิดว่านางเอกใจร้ายมาก แต่ก็แอบคิดนะว่าจะต้องได้ไปเจอกันในโลกแห่งความเป็นจริง
2. จากข้อ 1 จริงๆ แล้วทำยังไงพระเอกก็ไม่ตามไปด้วยเพราะว่าในเนื้อหา ผู้แต่งต้องการให้เราเห็นว่า
พระเอกเสียสละมาแทบทั้งเรื่อง วิธีที่จะทำให้พระเอกรอดคือเราเองต้องเป็นผู้เสียสละบ้าง
หากไม่ทำเช่นนั้น เขาเองก็ถูกทิ้งอยู่ดี (น้ำตาจะไหลตรงคำบรรยายใต้ภาพของชายคนหนึ่งที่นอนหลับ
เขียนไว้ว่า ภาพชายที่ถูกลืม) มันสะท้านอารมณ์มากๆ รู้สึกใจหายปิ้วไปเลย
3. ถ้านังแมร์รี่ได้ดี ไม่ว่าจะรอดกลับมาแบบไหน ไชน่าชาหมั่นไส้มันม๊าก มาก (อินสุดๆ)
แถมเอาของที่พระเอกให้นางเอกไปอีก ยิ่งทำให้หมั่นไส้มากขึ้นไปอีก (อารมร์นางร้ายชักครุกรุ่นอยากตบขึ้นมาตะหงิดๆ) แถมตายยากมาก
4. ถ้าทั้งคู่รอดและเตรียมจะกลับเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง แต่ดันมีแม่นางเอกตัวปลอมมาหลอกล่อ
แถมยังต่อว่าอีกว่าจะเลือกกับพ่อหรือชายแปลกหน้า (มันพูดแทงใจดำมาก ทำเอาช่วงเวลานั้นหงุดหงิด
กับนังแม่ตัวปลอมนี่พอสมควร -*-) แต่ก็นั่นแหละ อุปสรรคที่มาขัดขวางทำให้เพิ่มอรรถรสแม้กระทั่งเกมส์จะจบ!
พระเอกตัวปลอมยังมีมาหลอกล่อเลยนะเออ อย่างว่าแหละ มันคือโลกซึ่งไร้ความเป็นจริง
5. ถ้าทั้งคู่รอดปลอดภัย ไชน่าชายิ้มอย่างมีความสุขและหวังว่าทั้งคู่จะได้เจอกันอีกครั้งแบบเลิฟๆ
อายุและฐานะไม่ใชเรื่องสำคัญ เพราะมันอยู่ที่ใจ! อร๊าย ชั้นพูดอะรายออกไป
(นางเอกเท่าที่ดูคงไม่เกิน 15 แต่พระเอกนี่ถ้าไม่ 18 ก็ไม่เกิน 23 แถมมาดเซอร์อีก)
รู้สึกเท่าที่จำได้จะมีการจบอยูทั้งหมด 5-6 แบบ เป็นอะไรที่เหลือเชื่อมาก ตัวละคร 3 คน เนื้อเรื่องมี
ให้เสพย์หลากหลาย ทั้งโรมานซ์ ดราม่า สยองขวัญ คละเคล้าอย่างลงตัว ไม่อยากให้พลาดกันจริงๆ
ส่วนนังแมฯ ถามว่าสงสารมันบ้างมั้ย ก็มีบ้างนะ ก็คิดไปว่ามันอาจจะถูกพ่อแม่ทิ้ง เลยเป็นเด็กมีปัญหาก็ได้
ไว้ไชน่าชาเล่นอย่างละเอียด คงได้นั่งแปลไดอารี่ที่เขียนเกี่ยวกับเธอคนนี้จริงๆ จังซักที (เพราะอ่านผ่านๆ)
เขียนมาถึงตอนนี้ ไชน่าชาอยากจะบอกว่า อยากวาดคู่นี้มากๆ จริงๆประมาณว่าโปรเจ็คที่คิดไว้ในใจก่อนหน้านี้
โละทิ้งหมด (ไม่ได้เวอร์น้า พูดจริง จะว่าขึ้นๆ ลงๆ ก็ว่าได้) แล้ว.. อีกอย่าง ถ้าได้วาดจริงๆ แล้วละก็
จะเป็นการวาดภาพคู่ประสบการณ์ครั้งแรกเลยล่ะ เพราะ 6 เดือนที่ผ่านมานี่ไชน่าชาวาดภาพเดี่ยวตลอด
ถึงจะมีอะไรปนๆ มานิดๆ หน่อยๆ แต่ก็ยังไม่ใช่คอมโพสภาพคู่อยู่ ถ้ามีเวลาคงจะต้องไปงมหาคอมโพส
มาเตรียมวาดให้ชมกันต่อไป
ปล. ขอบคุณพีจังมากน้า ที่เข้ามาชมบ่อยๆ ได้เป็นที่ปรึกษาที่ดีคนนึงเลยล่ะ
หลายเดือนมานี้ก็เก็บคำติชมมา แล้วก็ฝึกฝนเพิ่มขึ้น จะพัฒนาต่อไปจ้า (ถ้าหากยังพอมีเวลาเหมือนเดิม
)
Tea MAP 
แมวระบำ
กำแพงกระดาษ*
555